Serendipity؛

هیرو به طرز عجیبی من رو یاد هان سوجون میندازه:)وای فکر کنم اخرین چیزی که دلم میخواست این بود که نظرم درمورد هیرو تغییر کنه.نه.لطفا پسر از خودراضی و با اعتماد بنفس که احساس میکنه دنیا حول اون میچرخه بمون:(من سندروم نقش دوم دارم اصلا شوخی بردار نیستT^Tهان سوجون هم جرقه این  سندروم نقش دوم رو واسه کیدراماهام زد.میتونه یه پادشاهی تشکیل بده و تمام نقش دوم ها رو به عنوان شهروند دور هم جمع کنه :)انیوی...سندروم نقش دوم یه کیدرامر از سریالی به سریال دیگر و از کارکتری به کارکتر دیگری منتقل میشود و از بین نمیرود.

تلاشش واسه یاد گرفتن کره ای در صورتی که موهی تلاشی برای یادگرفتن ژاپنی نکرد:))))داری بهم عذاب وجدان میدی؟چون من هنوز معتقدم موهی باید با هیون جین باشه.هیرو وقتی دلش میخواست هم شروع میکرد ژاپنی صحبت کردنㅋㅋㅋکاش منم یه خارجی داشتم زبونم رو نمیفهمید و هر چی میخواستم رو میگفتم-ـ-فکر کنم خوب میشد

با دورامی یاد اون اهنگ گریسی میوفتم که its a  normal things to fall in love with movie stars...استفاده ابزاری از کلمه «چاگی»هم خیلی بامزستㅋㅋㅋهر بار دورامی میگه چاگی یه ترس لرزی هیون جین رو میگیره.-منی که از این کلمه در حالت عادی خیلی استفاده میکنم

نمیدونم طبیعیه یا نه ولی از اینکه دو تا قسمت دیگه تموم میشه از الان افسرده ام:«